KSIĘGA NAHUMA

  • by

Księga Nahuma jest jedną z najkrótszych Ksiąg w całej Biblii – liczy sobie zaledwie trzy rozdziały. Nie zmienia to faktu, że jest równie ważna, jak wszelkie pozostałe Księgi Biblijne – w innym przypadku zwyczajnie byśmy jej tam nie znaleźli.

Księga Nahuma znajduje się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu, w kanonie hebrajskim stanowiła siódmą księgę w zbiorze Dwunastu Proroków Mniejszych. Szacuje się, że została spisana mniej więcej w latach 663-612 przed Chrystusem. Jej autorem jest prorok Nahum, o którym wiemy bardzo niewiele, Biblia praktycznie tylko jeden jedyny raz daje nam o nim jakiekolwiek informacje – właśnie na początku tej księgi. Dowiadujemy się więc, że był on prorokiem pochodzącym z Elkosz. Do dziś nie udało się zidentyfikować położenia tej miejscowości, najbardziej prawdopodobne jest to, że była to mała osada w północnej części Izraela. Niektóre źródła podają, że może tu chodzić o znane nam wszystkim miasto Kafarnaum, którego nazwę w języku hebrajskim można przetłumaczyć właśnie jako „miasto Nahuma”.

Imię Nahum oznacza „pocieszyciel”, „opiekun”, a dosłownie „Jahwe pociesza” i w pewnym stopniu samo znaczenie imienia proroka streszcza nam już całą księgę. Jednak patrząc na jej treść z innej strony możemy stwierdzić, że nie zawiera ona żadnych słów pociechy, wręcz przeciwnie – zawiera zapowiedź srogiego, ale sprawiedliwego sądu. Nahum ogłasza bowiem sąd Boży nad Niniwą, co można uznać za słowa pociechy dla ludu izraelskiego, który doznaje olbrzymich krzywd z rąk Asyryjczyków. W zasadzie tylko na początku księgi prorok napawa otuchą uciemiężony lud, później zajmuje się już wyłącznie ogłoszeniem surowego wyroku dla wrogów, pomstą Bożą nad krwawym i niesprawiedliwym ludem Asyrii.

Księga Nahuma jest jedną z tylko kilku ksiąg prorockich, w której nie znajdziemy wezwania do skruchy, w całości koncentruje się wokół tezy, że Bóg pomści grzechy tych, którzy są Mu nieposłuszni i jednocześnie przyniesie radość i ukojenie swoim dzieciom. Co ciekawe – w Nowym Testamencie nie ma ani jednego cytatu z Księgi Nahuma, być może ze względu na jej dość agresywny wydźwięk, podczas gdy jak wiemy nauka Chrystusa oparta była na wielkiej, niczym nie poskromionej prawdziwej miłości.

Z jednej z wcześniejszych ksiąg, Księgi Jonasza, pamiętamy jak tenże Jonasz został przez Boga wysłany do Niniwy, aby przynieść tamtejszemu ludowi ostrzeżenie przed gniewem Bożym. Jak się okazało, mieszkańcy Asyrii upamiętali się, ukorzyli i pokutowali, niestety nie trwało to zbyt długo. Niniwa znów stała się grzeszna, oddawała się pogańskim bóstwom, pogrążała się w bałwochwalstwie i niemoralności. W efekcie tym razem Bóg nie ulitował się nad tym narodem po raz kolejny, poprzez usta Nahuma najpierw zapowiedział ich upadek, a potem Jego słowa znalazły odzwierciedlenie w rzeczywistości. Czego uczy nas ta historia? Bóg jest miłosierny, jest Miłością, pełen łaskawości i dobroci. Ale jest też Bogiem świętym i sprawiedliwym, kiedy odrzucamy Jego głos musi nas ukarać, by potępić grzech i ukrócić nieprawość. Księga Nahuma jest więc przestrogą dla wszystkich narodów i dla wszystkich ludzi – kiedyś i teraz, i również w przyszłości. Księga Nahuma podkreśla zarówno sprawiedliwość jak i cierpliwość Boga. Bóg jest Miłością, jest cierpliwy i sprawiedliwy i z pewnością nie gniewa się na swój lud bez powodu. Każdy kraj i każdy człowiek ma dostatecznie dużo czasu, aby ogłosić Boga swoim Panem, Bóg często daje nam drugą i trzecią szansę. Ale Bóg nie da się oszukiwać, nie da się z siebie kpić. Gdy człowiek odwraca się od Niego dla własnych zachcianek, Bóg z całą pewnością wcześniej czy później okaże swój sprawiedliwy sąd.

W pierwszym rozdziale, szóstym wersecie czytamy: „Kto się ostoi przed Jego srogością?, Kto wytrwa wobec zapalczywości Jego gniewu?. By zaraz potem w kolejnym wersecie przeczytać: „Dobry jest Pan, ostoją jest w dniu ucisku, On zna tych, którzy Mu ufają”. Widzimy zatem w dwóch kolejnych zdaniach jakże kontrastujące ze sobą przymioty Boga. Możemy być jednak absolutnie pewni, że kiedy pójdziemy za Nim wiernie, dotyczyć nas będzie wyłącznie werset siódmy.

Amen.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *